در فراق یاس، مشكى پوشیم

                                              

عشق من! پاییز آمد مثل پار                                                           باز هم، ما باز ماندیم از بهار

یاس بوى مهربانى مى‏دهد                                                            عطر دوران جوانى مى‏دهد

یاس‎ها یادآور پروانه‏اند                                                                  یاس‎ها پیغمبران خانه‏اند

یاس ما را رو به پاكى مى‏برد                                                          رو به عشقى اشتراكى مى‏برد

یاس در هر جا نوید آشتى‎ست                                                      یاس دامان سپید آشتى‎ست

در شبان ما كه شد خورشید؟ یاس                                                 بر لبان ما كه مى‏خندید؟ یاس

یاس یك شب را گُل ایوان ماست                                                   یاس تنها یك سحر مهمان ماست

بعد روى صبح پرپر مى‏شود                                                          راهى شب‎هاى دیگر مى‏شود

یاس بوى حوض كوثر مى‏دهد                                                      عطر اخلاق پیمبر مى‏دهد

عشق محزون على یاس است و بس                                    چشم او یك چشمه الماس است و بس

اشك مى‏ریزد على مانند رود                                                  بر تن زهرا، گل یاس كبود

                                                                                                     "احمد عزیزى"

زندگی‌نامه خودنوشت فرزند آقامصطفی و هاجرخانم 

به همراه بخشی از نامه اخلاقی امام خمینی به فرزندشان

زندگی حضرت امام ره به روایت خودشان

متن زیر فرازهایی از زندگی حضرت امام خمینی - سلام الله علیه - است كه پس از توضیحات معظم له، فرزند گرامی ایشان حضرت حجت‏الاسلام والمسلمین حاج سید احمد خمینی نوشته و سپس حضرت امام آن را اصلاح نموده است:

بسمه تعالی

شماره شناسنامه: 2744

 تاریخ تولد: 1279 شمسی در خمین

اما در واقع 18 جمادی‏الثانی 1320 هجری قمری مطابق 30 شهریور 1281 شمسی است. 

نام: روح الله

نام خانوادگی: مصطفوی

نام پدر: آقا مصطفی

نام مادر: خانم هاجر (دختر مرحوم آقامیرزا احمد مجتهد خوانساری)

محل صدور: در گلپایگان به وسیله صفری‏نژاد رئیس اداره آمار ثبت گلپایگان.

شهادت امام حسن عسگری بر همه ی مسلمانان تسلیت باد

مذهب و عقايد مذهبى انسان ؛
((براى شناخت مذهب بايد مذاهب ابتدائى را شناخت . مذاهب ابتدائى آنهايند كه كهنه ترين و قديمى ترين مذاهبند و از راه كتاب نمى توانيم بشناسيمشان ، كه كتابهاى دينى ، بيشتر از اديان سه چهار هزار سال پيش ‍ سخن مى گويند و از اديان پيشرفته اى كه هم اكنون هست . پس براى يافتن دين ابتدائى بايد سراغ كهنه ترين را گرفت و مذاهبى را يافت كه بعد از مذهبى ديگر قرار نگرفته اند و پس از يافتن ، بايد براى شناخت به محيط مذهب بدوى رفت . باستان شناسى و زبان شناسى ديرين مى توانند ما را به محيط رشد آن مذهب راهنمايى كنند.
اما اين تنها وسيله نيست . راه ديگرى نيز هست و آن توجه و تحقيق در قبائل ، گروهها و نژادهاى خاص است كه دور از جامعه هاى متمدن مانده اند و بكارت ابتدائى خويش را حفظ كرده اند))
اديان و مذاهب بدوى :
با مطالعه در احوال قبائل آفريقاى جنوبى و سرخ پوستان آمريكاى شمالى و برخى قبائل آسيائى ، اشكال مشابه دينى و مراسم و عقايد و عبادات شبيه بهمى ديده شده است . و چون همه اين جوامع بدوى بوده اند و در مرحله بسيار ابتدائى مى زيسته اند. محققان به اين نتيجه رسيده اند كه اصولا بشريت در آغاز تاريخش داراى اين شكل دين بوده و اين خود در جامعه هاى ابتدائى به وجود آمده است و نقشى چنين داشته است و بعد طبق قوانينى به شكل اديان پيشرفته تحول پيدا كرده است  .

مذاهب ابتدائى
((مذاهب ابتدائى بشر فراوانند))كه اساسى ترين آنها را بر حسب تحقيقات جامعه شناسان به ترتيب مى آوريم .
فتيشيسم روح پرستى :
يكى از اديان بسيار ابتدائى كه برخى از جامعه شناسان مانند ))اسپنسر)) آن را دين عمومى بشر مى دانند و معتقدند كه اديان ديگر از آن سرچشمه گرفته اند. دين ))فتيشيسم (( يا ))روح پرستى (( است كه در ابتدا آن را دو دين مى دانستند و امروز بعضى از صاحب نظران آن را يكى مى دانند . ))فتيش (( اصولا يكى اسم بدوى است .
جامعه شناسان در مطالعه مذاهب قبائل ، اسمهاى خاص همان مذاهب را گرفته اند و اصطلاح جامعه شناسى كرده اند...))فتيش (( شيئى يا اشيائى است مثل مهره ها، سنگ ريزه ها و مثل بعضى از اشيائ متبركه كه مورد پرستش بدوى بوده است . معابد اوليه انسان و عبادتگاه بدويان شكافهاى كوه بوده است كه پس از كشف آنها، مهره هايى يافتند كه با دقت خاصى تراشيده و سوارخ شده ، با رشته هاى مخصوصى نخ شده و در اشكال مختلف در آنجاها، نگهدارى مى شده است . بدوى با دست زدن و مس آنها و يا بوسيدن شان ، آنها را عبادت مى كرده است ))فتيش به معناى اعتقاد به تقدس بعضى از اشياء طبيعى است ))
فتيش به معناى اعتقاد به نيروى مرموز در وجود برخى اجسام و حيوانات نيز مى باشد. فتيش واژه پرتغالى است و به معناى جادو و سحر است .
فتيش دو جنبه دارد: الف ؛ جنبه طلسمى ، ب ؛ جنبه تعويذى .
طلسمها چيزهائى هستند كه ارزش فعال و مؤ ثرى دارندك و تعويذها داراى ارزش تدافعى بويژه در چشم زخم و امثال آن دارندك مانند خرمهره و شاخ حيوانات و... كه براى جلوگيرى از آفات بكار مى رود.
گروهى از جامعه شناسان اين عقايد را در اثر اعتقاد به مانايا نيروى نامشخصى كه در همه جا پراكنده است و با اشياء مقدس مشتركا در همه چيز وجود دارد ك دانسته اند. اصطلاح فتيشيسم  اولين بار توسط بروس  در جهت معرفى عقايد و اعمال و مراسم و عبادات ابتدائى ترين آئينها بكار برده شد. آگوست كنت نيز اين تعبير را در مورد ابتدائى ترين ائينها قبول كرده است .
بنا به عقيده تايلور، فتيشيسم روش ابتدائى بت پرستى در جوامع و اقوام غير متمدن است كه به حلول در برخى موجودات مادى باور داشتند دريانوردان پرتغالى در سفرهاى اكتشافى خود كه با بومى هاى جزاير آفريقا روبرو مى شدند، مى ديدند كه برخى از اشياء، گياهان ، حيوانات ، سنگهخا و مانند انها مورد پرستش و ستايش آن مردم است و براى ان اشياء نفوذ و تاءثيرات خارق العاده اى قائل اند. از اين رهگذر بود كه پرتغاليها لغت ((فتيش )) يا ((بت )) را مناسب اين اشياء ديده و آئين آنها رافتيشيسم ناميدند... ((بروس )) براى ((ارواح پرستى )) نام ديگرى وضع كرد. او اصطلاح ((آنى ميسم ((را براى روح پرستى بكار برد...

ديدگاه اسلامى آفرينش ؛

شهادت نهمین اختر امامت و ولايت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

قطع نعمت ، نتیجه ناسپاسى
لا ینْقَطِعُ الْمَزیدُ مِنَ اللّهِ حَتّى ینْقَطِعَ الشُّكْرُ مِنَ الْعِبادِ:
افزونى نعمت از جانب خدا بریده نشود تا آن هنگام كه شكرگزارى از سوى بندگان بریده شود.

اخلاق ، شیوه های پرستش و اصول اساسی در اسلام

مهمترین عامل در مورد ویژگیهای آشکار اسلام ، اصول عبادی روزانه ای است که به پیروان خود می آموزد . در این معنا ، می توان اسلام را دین کاملاً منطقی و اصولی دانست ؛ هرچند که این نکته را نباید به معنای بی نیازی از ایمان باطنی و روحانی دانست، هرچند که این نکته را نباید به معنای بی نیازی از ایمان باطنی و روحانی دانست . دینی که ما دیدیم ، خدا را فراتر از همه چیز و متعال می داند و وظیفه انسان در مقابل خدا ، فرمانبرداری مطلق و بی قید و شرط است .

در نتیجه ، بخش اصلی اصول اسلامی ، در بر گیرنده ی آموزش راههای عبادت و خلوص ، به بندگان است ، اما آزادی و تهذیب نفس را نیز در بر می گیرد . بنا براین ، اصول اساسی را می توان ، همزمان ، هم اصول مذهبی و هم اخلاقی به شمار آورد . بر این پایه ، می توان از 5 ستون اصلی اسلام نام برد :

1) اقرار به یگانگی خداوند : اسلام به عنوان دینی کاملاً توحیدی ، از هر مسلمانی می خواهد تا مقدم بر هر عبادتی ، به لا اله الا الله ، محمدُ رسول الله اقرار کند . این جمله ، فقط فقط خواندن نا آگاهانه برخی واژه ها نیست ، بلکه تصدیق قلبی این مفهوم است که خدای متعال ، خداوند یگانه جهان است و این رسالت ، به وسلیه محمد (ص) به مردم ابلاغ شده است .

اخلاق ، شیوه ی پرستش و اصول اساسی در یهودیت

تقلید و پیروی از خداوند ، بنیان اصلی عمل انسان در یهودیت به شمار می آید . اما پیروی از خداوند به چه معنی است ؟ پیروی از خداوند ، به معنی کالبدینه کردن (تجَسم ) صفات الهی در خویش است . « مقدس باشید ، آنگونه که من که خدایتان هستم ، مقدس هستم » . چنانکه دیدیم ، خدای یهودی از ویژگیهای اخلاقی ؛ همچون عدالت ، رحم ، راستی ، و تقدس برخوردار است . بنابراین پرورش این ویژگیها ، اصلی ترین فضیلت اخلاقی است .

به سخنی دقیق تر ، یهودیت به پیروان خود سفارش می کند که برهنه ها را بپوشانند ، از بیماران بازدید کنند ، سوگواران را تسلَی دهند ، مرده ها را دفن کنند ، و کارهایی از اینگونه را انجام دهند . تورات با عشق و مهربانی آغاز شده و به عشق و مهربانی پایان می پذیرد .

افزون بر این ، فروتنی ، انسانیت و مانند آنها نیز مورد تأکید بسیاری است : « بگذارید سخنتان متین و نجیبانه باشد و سرتان به نشانه فروتنی، به پایین خم شود ؛ بگذارید چشمانتان به زمین و قلبتان به آسمان توجه باشد » . در یکی از متون یهودیت ، برای تمجید از انسانیت ، چنین گفته شده است که : « پاداش انسانیت ، ترس از خداوند است » . 

اخلاق و شیوه های پرستش در دین زردشت

دین زردشتی ، آنگونه که زردشت آموزش داده است ، نوعی توحید برجسته ی اخلاقی است و بنابر این ، فضایل اخلاقی ، نقش برجسته ای در زندگی انسان مذهبی دارد . همانگونه که دیدیم ، زردشت به آموزش

پندار نیک ، گفتار نیک و کردار نیک ، به عنوان فضایل و وظایف هر انسان مذهبی پرداخت و به مردم یاداوری کرد

که اهورا مزدا ، نیکی محض است و از مردم ، جز زندگی آکنده از نیکی و به دور از شّر ، هیچ عبادتی را

انتظار ندارد .

دنبال کردن زندگی پرهیزکارانه ، تمام آن چیزی است که در دین زردشت خواسته شده است .

زردشت در کنار فضایل سه گانه اساسی یاد شد ، از انسان می خواهد که از فضایلی همچون راستی ، عدالت

مهربانی ، انفاق ، درستکاری ، پاکی و خلوص ، مواظبت از حیوانات ، خدمت به انسانها و مانند آنها پیروی کند .

بنابر این ، می توان دید که تمام فضایل لازم برای زندگی مذهبی برجسته ، از سوی زردشت به پیروان او سفارش شده است . از این رو ، دین زردشتی از نظر اصول ، ینی کاملا" اخلاقی است ؛ هرچند که در دوران تکامل بعدی آن ، همانند بسیاری از ادیان دیگر ، راه را برای پیدایش بسیاری از آیین ها و رسوم و تشریفات

، همواره ساخته است .

پرستش در دین زردشتی عمدتا" در بر گیرنده عبادات اهورا مزدا است و انسان از او می خواهد تا برای ادامه

زندگی پرهیزکارانه ، یاریش کند . بنابر این ، حتی عبادتهای زردشتی نیز عمدتا" دارای ماهیت اخلاقی هستند .

در دین زردشتی ، به جز اهدای چوب صندل به آتش مقدس ، هیچگونه قربانی دیگری وجود ندارد .

در این دین ، آتشکده هایی وجود دارد که آتشهای مقدس ، همواره در آن روشن است و موبدان ، از این آتشها مواظبت می کنند . زردشتیان غالبا" برای اهدای چوب صندل به آتشهای سوزان و دریافت خاکستر آتشهای

مقدس ، از این آتشکده ها دیدن می کنند . در دین زردشتی ، قربانی خونی ( قربانی حیوان ) بشدَت ممنوع است . زردشتیان ، آتش مقدس را کاملا" پاک می دانند ؛ هرچند که آتش ، پدیده مورد ستایش یا

عبادت نیست . ولی نماد پاکی الواهی است . موبدان ، هنام مواظبت از آتش ، همچون جراحان ، پارچه ای به صورت می بندند تا تنفس آنها ، آتش مقَدس را آلوده نکند .

اجساد مردگان ، به دلیل بیم از آلوده شدن آتش ، سوزانده نمی شود  . در حقیقت ، آنها حتی مردگان خود را در قبر هم نمی گذارند و در این مورد ، رسم ویژه ای دارند . آنها جای ویژه ای دارند که برج خاموشی خوانده می شود و برای تدفین مردگان است .

در این برج ، مردگان به صورت روباز قرار می گیرند  تا کرکسها بتوانند از گوشت مردگان بخورند .

سپس استخوانهای بدون گوشت ، پس از چند روز در چاه ژرفی که در آن نزدیکی است ، ریخته می شود